Non-verbale, impliciete communicatievormen zijn van wezenlijk belang voor het onderhouden van persoonlijke relaties.

Het project Scottie onderzoekt de mogelijkheden om, met behulp van informatie en communicatie technologie, virtuele nabijheid te creëren tussen langdurig afwezigen en hun primaire sociale groep.

De wijdverspreide technologieën voor communicatie op afstand, zoals SMS, chat, e-mail en telefoon, zijn minder geschikt als 'vervanging' voor impliciete en tactiele real life communicatie binnen persoonlijke relaties. Hoe kunnen kleine, vaak onbewuste uitingen van affectie en intimiteit zoals een aai over de bol van moeder, een goedkeurende blik maar ook een plagerij van zus op afstand worden gefaciliteerd door innovatieve media?

In eerste instantie werden in het project Scottie prototypes ontwikkeld voor jongeren tussen 13 en 15 jaar, die afwezig zijn door langdurig verblijf in het ziekenhuis.

Contact met het zieke kind vindt nu met name plaats in de vorm van geplande, expliciete communicatie tijdens fysieke bezoeken. Hoe kan, naast de nieuwe rol van 'zieke', de oude rollen van klasgenootje, broer en zoon behouden blijven? Hoe kan communicatie op afstand een meer persoonlijke, affectieve vorm krijgen?

Hoe kan bij het vormgeven van deze communicatie gebruik gemaakt worden van dynamische omgevingsfactoren? Hoe kan communicatie minder expliciet en  cognitief (tekst, geluid of beeld) en meer impliciet en affectief worden vormgegeven door bijvoorbeeld verandering van kleur, geluid, vorm, locatie of temperatuur?

In het project werd in samenwerking met partners uit relevante sectoren onderzoek gedaan naar vernieuwende combinaties van smart materials, draadloze communicatie technieken, wearables en sensortechnologie.

Het project werd gefinancieerd door het VSBfonds, Stichting Kinderpostzegels Nederland en het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

De ontwikkeling van Scottie is voortgezet binnen de Innovatieve Zorgpilot van Waag Society voor GATE (Game research for training and entertainment).